ชะนีรี่..เป็นไรฟะ

January 7, 2010 cheriepink

ชะนี…
เป็นไรฟะ มึนๆ งงๆๆ
ลืมกระเป๋าตัง ลืมว่าเอาเอทีเอ็ม ออกจากเครื่องรึยัง ทำไมลืมได้ขนาดนี้เนี่ย……

………………………………………………………………………………………..
สรุปการลืมชะนีรี่..
ลืมกุญแจห้องทำงาน…อันนี้ลืมประจำ แต่ลืมเอากลับบ้านนี่ก็นะ 55+
ลืมกระเป๋าตังไว้บนห้องทำงาน..จะเอาเงินให้แม่ลูกโครงการก็ไม่ได้
ลืม..ว่าเอา ATM ออกจากเครื่องละยัง..เกือบซวยเงินไม่ใช่น้อยๆๆ นะ คราวหลังจะไปกดตังท่าจะต้องมีคนไปด้วย กลัวลืมจริงๆๆ -*-
กลับบ้านมา..ลืมล๊อคห้องนอน..ดีนะไม่มีอะไรเกิดขึ้น

คุยก็ไม่รู้เรื่อง ทำอะไรก็ไม่รู้เรื่อง ….เป็นอะไร…หรืออ่านหนังสือหนักไปนิ

เฮ้อ..นส.สรภ คะ..กิน Lecithin ได้แล้ว

หลง ๆ ลืม ๆ

อาการหลงๆลืมๆจะพบในคนปกติได้บ้าง
คนที่เคร่งเครียดสับสนก็จะมีอาการหลงๆลืมๆ ได้ด้วย
แต่โดยทั่วไปแล้วการหลง ๆ ลืม ๆ เป็นอาการของคนสูงอายุที่มีหลายๆสาเหตุ
เช่น จากผู้ป่วย โรคซึมเศร้า ผู้ป่วยโรคจิตวัยชรา
ผู้ป่วยมีอาการอุดตันของหลอดเลือด หรือเส้นเลือดในสมองแตก
ในจุดที่ไม่ใช่ที่สำคัญจึงไม่มีอาการอื่นๆทางร่างกายชัดเจนจนสังเกตได้
หรือคนที่ศรีษะถูกกระแทก มีเลือดออกใต้เยื่อหุ้มสมองก็มีอาการหลง
ๆ ลืม ๆ ได้ พวกที่เป็นโรคลมชัก หลังชัก จะมีอาการหลงลืม
ได้ชั่วคราว ผู้ป่วยติดสุราเรื้อรังก็จะมีอาการหลงลืมได้ด้วย
พวกที่เมาแล้ว ยังไม่สร่างเมาดี ก็มีอาการหลงลืมได้
คนกินยาระงับประสาทบางชนิด ยานอนหลับ ฯลฯ ก็ทำให้มี
อาการเหล่านี้ได้ คนสูงอายุที่มีความฉลาดประสบการณ์ชีวิตมาก
จะสามารถปกปิดอาการหลงลืม ของตนเองได้ดีกว่าคนสูงอายุทั่วไป
มีการทดสอบง่ายๆที่จะใช้สอบถามตรวจอาการหลงลืมเช่น
ถามถึงหัวข้อเหล่านี้


– อายุของผู้สูงอายุ เคยมีผู้สูงอายุ 70 เศษพอถามบอกอายุ
40 กว่า


– เวลา วัน เดือน ปี ที่นั่งคุยกันอยู่ในปัจจุบัน


– บอกสถานที่ที่อยู่ขณะนั้นให้จำไว้ แล้วกลับมาถามซ้ำภายหลังเมื่อคุยกันเสร็จ


– ถามถึงวันเกิดของผู้สูงอายุ


– ชื่อนายกรัฐมนตรีคนปัจจุบัน


– ถามถึงบุคคลในสถานที่นั้นๆ เช่น ลูกหลาน แพทย์ พยาบาล
รู้จักแยกแยะและจำได้ไหม


– นับถอยหลังได้จาก 20 – 1


   ในคนสูงอายุปกติจะตอบไม่ได้ 1 – 2 ข้อเท่านั้น
แต่พวกที่มีพยาธิ สภาพทางสมอง จะพบว่า มีคะแนนคำตอบที่ตอบได้ต่ำมาก
บางคนทำปากขมุบขมิบไม่ทราบว่าพูดอะไร นั่นก็ชัดเจน
คือ การกลบเกลื่อนและเป็นกลุ่มอาการหนึ่งของโรคจิตวัยชราด้วย
ผู้สูงอายุหลายราย มักมีอาการ หลงลืม ถ้าเผลอให้เดินเล่นออกนอกบ้านก็จะเดินไปเรื่อยๆ
หาทางกลับบ้านไม่ถูก ลูกหลาน ต้องวิ่งวุ่นวาย ตามหาตัวจนพบด้วยความยากลำบากต่างกันไป
ยังมีผู้สูงอายุบางประเภทจำบ้านผิด พวกชอบเดินออกกำลังกายยามเช้าตีห้า
พอเช้าตรู่กลับเข้าบ้าน พร้อมซื้อกับข้าว จากตลาด
ไปฝากแม่บ้านให้ลดภาระเรื่องการจ่ายตลาดไปได้ แต่พอเดินออกกำลังกายได้ปีเศษๆ
ก็มีคน นำเด็ก มาวางทิ้งไว้หน้าบ้านพร้อมจดหมายระบุว่าเป็นลูกที่เกิดจากผลพวงของมอร์นิ่งวอล์ค
นี่ก็เป็น อาการหลงลืมแบบพิเศษที่ทำให้บ้านแตกกันมามากแล้ว

จินตนา สงค์ประเสริฐ โรงพยาบาลสวนปรุง

เท่าที่อ่านมา คาดว่าตัวเองคงเครียดมากไป…
เพราะงานกองเหลือเกิน มันแอบเหนื่อยเนาะ
หลังๆ ตื่นมา ก็ไม่อยากทำงานเท่าไร
ทุกทีนี่รีบเชียว 55+

มันไม่มีจุดมุ่งหมายนิ -*-

Entry Filed under: Uncategorized

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Trackback this post  |  Subscribe to comments via RSS Feed

Pages

Categories

Calendar

January 2010
M T W T F S S
« Dec   Feb »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Most Recent Posts

 
%d bloggers like this: